سي وپنج سال از انقلاب مقدس‌مان مي‌گذرد. انقلابي كه تازه جوانه زده است، تازه ريشه در بستر خاكي زده است كه تبر به‌ دستاني فرصت‌طلب چشم انتظارند كه تيشه به ريشه‌هايش زنند اگر برگ خزانش را ديدند كه بس خيالي خام است. اين انقلاب مقدس، اين نظام اسلامي، تا زماني كه شهدا را دارد، تازماني كه روحانيت مسلمان و دلسوز را دارد تا زماني كه مردم آگاه و هميشه در صحنه را دارد، تا زماني كه رهبر مدبر و شجاع را دارد؛ مي‌داند كه چگونه در گذرگاه‌هاي سخت روزگار بسان كشتي عظيم از تلاطم‌هاي اقيانوس متحول جهاني رد شود و در افق ترسيم شده در سند چشم‌انداز، برنامه‌هاي مدون رشد و پيشرفتش را تحقق بخشد. اين انقلاب با افتخار به فجري مي‌بالد كه آن را آفريد و با افتخار به جوانان تحصيلكرده و كارآمدي ايمان دارد كه قلب و جانشان براي عزت و سربلندي آب و خاكشان مي‌تپد. بيايم به اين جوانان، به اين نور چشمان حضرت امام(ره) و مقام معظم رهبري فرصت دهيم و باور داشته باشيم كه آنها مي‌توانند. باور داشته باشم كه اگر انرژي و سرمايه جواني و فكري‌شان درست مديريت شود خواهند توانست فجرها رقم زنند و خواهند توانست بيست و دوي بهمن‌هايي خلق كنند كه زبان از بيانش قاصر خواهد بود. امروز جوانان ما، پنجره‌هاي فرصتي هستند كه در دنيا و در توسعه يافته‌ترين كشور‌ها نظير آن را نداريم. امروز استكبار چشم طمع به اين سرمايه‌ها را دارد. به آنها فرصت دهيم تا بيايند و در انقلاب شريك شوند، مسئوليت بگيرند و كارها را پيش ببرند و فرصت‌هاي بيشتر و بيشتر ايجاد كنند. به اميد روزي كه قلم اين جوانان، فكر‌هاي شكوفايشان، تبر دشمنان اين مرز و بوم را در هم شكند و به همه معيار خواهان و معيار سنجان نشان دهند كه اگر ديروز پدرانشان در جبهه‌هاي حق عليه باطل جنگيدند و شهيد شدند، امروز آنها در جبهه پيشرفت و توسعه كمر جهل و ناداني را خواهند شكست.