رابطه عدالت ، امید و استحکام سیاسی
محمدباقر فرهند - شاید گفتن حرف هایی نظیر استحکام نظام
سیاسی ،تثبیت آن و یا هرچیزی شبیه این گونه کلمات بسیار کلیشه ای شده باشد
اما عجب کلیشه جالبی است این صحبت ها در حالیکه هنوز عمده سیستم های حکومتی
در جهان علی رغم دانستن از قاعده حکومت داری فهم درستی را به همراه
ندارند. در این راستی ذکر چند نکته کلیدی به ذهن بنده می آید که بر حسب
وظیفه اخلاق حرفه ای خود در فضای رسانه ای می بایست به آن اشاره نمایم تا
شاید تکرار واضحاتی باشد معلوم هرچند که مجهولات آن بیش از معلوماتش در
ادبیات قدرت نهفته است .
در
تحلیلی کارشناسی از سطوح قدرت در استحکام نظام سیاسی می بایست به کلید واژه
مهم عدالت اشاره داشت. عدالت یکی از آرمان های اصلی تمام زندگی بشری است ،
عدالتی از روی برابری و نه مساوات، اصلی مهم در هدایت انگیزه های شهروندان
در تممی عرصه های حضورشان می باشد . عدالت از دیر باز محل مجادله بزرگان
اخلاق ، دین ، فلسفه و جامعه شناسی بوده و هنوز هم درگیر آن هستند . اصل
دیگر که پس از عدالت می بایست در جامعه مورد توجه قرار گیرد ، اصل پویایی و
نشاط در میان احاد شهروندان است . نشاط اجتماعی از عدالت نشات می گیرد و
حاکم عادل موجبات نشاط را در جامعه فراهم می کند ، نشاطی که نهایتا به
اعتماد شهروندان به دستگاه حاکمیت منجر می شود . به راستی کدام حاکم سیاسی
نمی داند که باید از روی عدالت ،نشاط و اعتماد مردم را به سوی مشارکت در
تمامی عرصه ها سوق داد.این نمایشی امید در جامعه است. اینگونه می شود که یک
دستگاه حکومتی استحکام می یابد.
امروز که این مطلب را تدوین می نمایم . بارقه امید از بستر عدالت ایجاد گردیده است . آیا می شود رابطه ای بین عدالت و امید در نظر داشت. از نگاه اینجانب ، این رابطه امروز عملیاتی شده است . رابطه ای که در ان نشاط ، اعتماد و مشارکت به عنوان سه مولفه سرمایه اجتماعی از طریق تعقل و تدبیر کشور را می برد تا در مسیر امید قرار دهد . پس پیش از تدبیر ، نیاز به عدالت است و پس از تدبیر ، ضرورت امید خود را به نمایش می گذارد .
البته حاکمان سیاسی جامعه می بایست به این موضوع توجه نمایند که عدالت ، نشاط و یا هر مولفه دیگری می بایست واقعی و از روی شناخت حداکثری درمسیر دانش و خردجمعی از جامعه باشد و نه به صورت تصنعی به شکلی صرفا تکنیکی ، عدالت در مسیر امید با تدبیر ، نگاهی استراتژیک است ، ولیکن مبهم . ابهام ان نه از سر ندانستن تعریف و مولفه هایش می باشد بلکه از روی عدم فهم مشترک از این کلید واژه های راهبردی زندگی سیاسی - اجتماعی انسان و متناظر دستگاه های سیاسی است .
در پایان بر خود واجب می دانم اخرین نکته را نیز بیان کنم که وقتی در تریبون های رسمی حاکمیتی فردی از ضرورت استحکام نظام صحبت می کند ، به این معنا در ابیات نخبگان می آید که گویا نظام سیاسی دچار تزلزل شده است و این موضوع بسیار نادرست است ، چراکه یا در نظام سیاسی مولفه های فوق رعایت نشده که از اساس اشتباه است و کسانی که از نزدیک انقلاب اسلامی را می شناسند متوجه می شوند اینگونه اظهار نظرها خطاهای استرتژیک در تحلیل است . همچنین باید به بخشی از بزرگان یادآور شد که اگر در دوران انقلاب آنان کودکان و نوجوانان کم و سن سالی بودند که هیچ درک صحیحی از مولفه های انقلاب نداشتند و به برکت هزار راه رفته و نرفته امروز به مسندی نشسته اند ، فرزندان انقلاب ، همان هایی که امام (ره) از آنان در گهواره نام می برد ، پله های علم و ایمان و شناخت را امروز طی کرده اند و با تمام قدرت از سر عشق و عقل و امید به آینده ای سرشار از استحکام بیشتر ، تلاش خواهند کرد تا شجره طیبه انقلاب اسلامی را با تمامی واژه های عدالت ، نشاط ، اعتماد و مشارکت با تدبیر به حرکت درآورند ، حرکتی که هیچگاه نایستاده است .
امروز که این مطلب را تدوین می نمایم . بارقه امید از بستر عدالت ایجاد گردیده است . آیا می شود رابطه ای بین عدالت و امید در نظر داشت. از نگاه اینجانب ، این رابطه امروز عملیاتی شده است . رابطه ای که در ان نشاط ، اعتماد و مشارکت به عنوان سه مولفه سرمایه اجتماعی از طریق تعقل و تدبیر کشور را می برد تا در مسیر امید قرار دهد . پس پیش از تدبیر ، نیاز به عدالت است و پس از تدبیر ، ضرورت امید خود را به نمایش می گذارد .
البته حاکمان سیاسی جامعه می بایست به این موضوع توجه نمایند که عدالت ، نشاط و یا هر مولفه دیگری می بایست واقعی و از روی شناخت حداکثری درمسیر دانش و خردجمعی از جامعه باشد و نه به صورت تصنعی به شکلی صرفا تکنیکی ، عدالت در مسیر امید با تدبیر ، نگاهی استراتژیک است ، ولیکن مبهم . ابهام ان نه از سر ندانستن تعریف و مولفه هایش می باشد بلکه از روی عدم فهم مشترک از این کلید واژه های راهبردی زندگی سیاسی - اجتماعی انسان و متناظر دستگاه های سیاسی است .
در پایان بر خود واجب می دانم اخرین نکته را نیز بیان کنم که وقتی در تریبون های رسمی حاکمیتی فردی از ضرورت استحکام نظام صحبت می کند ، به این معنا در ابیات نخبگان می آید که گویا نظام سیاسی دچار تزلزل شده است و این موضوع بسیار نادرست است ، چراکه یا در نظام سیاسی مولفه های فوق رعایت نشده که از اساس اشتباه است و کسانی که از نزدیک انقلاب اسلامی را می شناسند متوجه می شوند اینگونه اظهار نظرها خطاهای استرتژیک در تحلیل است . همچنین باید به بخشی از بزرگان یادآور شد که اگر در دوران انقلاب آنان کودکان و نوجوانان کم و سن سالی بودند که هیچ درک صحیحی از مولفه های انقلاب نداشتند و به برکت هزار راه رفته و نرفته امروز به مسندی نشسته اند ، فرزندان انقلاب ، همان هایی که امام (ره) از آنان در گهواره نام می برد ، پله های علم و ایمان و شناخت را امروز طی کرده اند و با تمام قدرت از سر عشق و عقل و امید به آینده ای سرشار از استحکام بیشتر ، تلاش خواهند کرد تا شجره طیبه انقلاب اسلامی را با تمامی واژه های عدالت ، نشاط ، اعتماد و مشارکت با تدبیر به حرکت درآورند ، حرکتی که هیچگاه نایستاده است .
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و نهم مهر ۱۳۹۲ ساعت 15:39 توسط محمدباقر فرهند
|
نام و نام خانوادگی : محمدباقر فرهند نام پدر : علیرضا محل تولد: شیراز تاریخ تولد: 1359