آیت الله در آستانه 80 سالگی/عکس

سیر نابودی سیاست حرفه ای در رفتار پوپولیستی

محمدباقر فرهند - خیلی نمی خواهم علمی و تخصصی به موضوع وارد شوم ؛ چرا که اساسا ورود به مقوله پوپولیسم خیلی علمی نیست ، مدلی رفتاری در حوزه رفتار شناسی سیاسی متولیان سیاست و حکوت در جوامع محسوب می شود . داشتم فکر می کردم که بیچاره دایی محمود ! اینقدر به اون گفتیم پوپولیسم ، مردم فریب ، عوام گرا ، شهروند گول زن و ... که یادمان رفت که پوپولیسم دیگر رفتار یک فرد نیست بلکه نماد دنیای به شدت مصرف گرا و رسانه ای امروزی است . نگاهی که باعث می شود حقیقت آنطورکه باید و شایسته است خود را نشان ندهد و به تعبیری رسانه ها دست به ساختن دنیایی برای ما کنند که خلق واقعیات مجازی را متبلور ساخته است . طی ماه های اخیر علی رغم شعارهای بسیاری در سپاس و قدردانی از رئیس جمهور مردمی ایران که بنده نیز سابقه باواسطه آشنایی قابل توجهی با وی دارم و الحق در حوزه های تخصصی ایشان را صاحب نظر و خبره می دانم در مواردی انتقاداتی نیز به ایشان وارد است که ضمن ادای احترام مجدد به جایگاه ریاست جمهوری از سر دوستی به آنان اشاره ای خواهم داشت :

ادامه نوشته

حقوق شهروندی در سوییس

سوییس کشوری ثروتمند در اروپای غربی و با نظام فدرال است. بر اساس تقسیم بندی سرزمینی، سوییس دارای 26 کانتون (منطقه) است. زبان های آلمانی، فرانسه و ایتالیایی جزو زبان های رسمی این کشور محسوب می شود.

ادامه نوشته

مقداری از این سفر پوپولیستی بود!

حرف های جالب دکتر زیبا کلام درخصوص سفر استانی دکتر روحانی !

صادق زیباکلام گفت: این سفر بی‌شباهت به سفرهای استانی آقای احمدی‌نژاد نبود. انتظار اقشار و لایه‌های فرهیخته این بود که تا آنجایی که امکان دارد آقای روحانی از شعارزدگی و پوپولیسم دوری کند و بیشتر به بیان مسائل واقعی جامعه بپردازد. به نظر من این سخن آقای روحانی که گفتند مقاومت شما در جریان هسته‌ای باعث به زانو درآمدن کشورهای غربی شد به شدت یادآور زمان احمدی‌نژاد و پوپولیسم اصولگرایان بود.

وی با بیان این که روحانی نباید این حرف‌ها را می‌زد مدعی شد: مردم برای شنیدن حرف‌های دیگری آمده بودند و از این نظر حتی سفرهای دور اول احمدی‌نژاد موفق‌تر بود... نباید روحانی گسترش پایگاه خود را با روش‌های متناقض انجام دهد و بشود آدم از اینجا رانده و از آنجا مانده(!) به نظر من مقداری از این سفر پوپولیستی بود؛ از جمله در خصوص وعده‌های زیاد دادن به مردم.

او می‌افزاید: آقای روحانی باید تکلیف خود را مشخص کند که قصد دارد چگونه حکومت کند. آیا قصد دارد یک هوگو چاوز و یا احمدی‌نژاد دیگر باشد و با جمع کردن مردم در خیابان‌ها برایش هورا بکشند و یا اینکه رفتار دولت در حوزه عمومی را تغییر دهد.

زیباکلام پیش از این نیز به دلیل موضع گیری روحانی در خصوص حماسه 9 دی از او به شدت انتقاد کرده بود.

برخی ادای کار انقلابی در می‌آورند/ فقط دربان قبور شهدا هستیم/ با ریش دیندار نمی‌شویم، اخلاق باید دی

سرویس فرهنگی«فردا»: عماد افروغ نویسنده، جامعه شناس و سیاستمداری است که در دوره هفتم مجلس شورای اسلامی نماینده مردم تهران بود.

این جامعه شناس که سابقه فعالیت های فرهنگی من جمله ریاست کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی را نیز در کارنامه خود می بیند، با نگارش کتاب «هویت ایرانی و حقوق فرهنگی» به بررسی چالش های موجود در عرصه فرهنگ پرداخته است.
این کتاب دو بحث اصلی دارد. یکی «هویت ایرانی» و دوم «حقوق فرهنگی». مفهوم «هویت تاریخی» یک جامعه و عناصر مقوم آن در طول تاریخ؛ می‌تواند کارایی ویژه‌‌ی بسیاری داشته باشد. در سطح اجتماعی یا زیست جهان می‌تواند خاستگاه حس تعلق، اعتماد و آرامش و به اصطلاح امنیت وجودی افراد باشد و در سطح اقتصادی می‌تواند مبدا توجه به توسعه فرهنگی پایدار درون‌زا و در سطح سیاسی مبنای یک نظام سیاسی مشروع یا مقتدر باشد.

افروغ درباره‌ی کتاب «هویت ایرانی و حقوق فرهنگی» می گوید: این کتاب حاصل یک تحقیقات چند ساله است و هنوز هم من معتقدم این تحقیق ادامه دارد و من آن را تمام شده فرض نکرده‌ام. مقوله‌ی‌ حقوق فرهنگی ناظر به این نکته اساسی است که مفهوم حق را نباید صرفا در عرصه‌های فردی و آزادی‌های اساسی، مدنی و سیاسی جستجو کرد و وظایف دولت را نیز نباید محصور در این حقوق دانست. بلکه به دلیل وجه اجتماعی حیات انسانی و به عبارتی هستی اجتماعی انسان‌ها، وظایف دولت که خود تجلی یک حق اجتماعی، سیاسی است؛ شامل حقوق گسترده‌تر فرهنگی نیز هست.
برای بررسی ضرورت ایجاد جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی «سراج24» به سراغ این نویسنده و جامعه شناس رفته است که در زیر ماحصل این گفت و گوی کوتاه از نظرتان می گذرد؛

  به نظر شما آیا برای راه اندازی جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی ضرورتی وجود دارد؟

بنده در بخش آخر کتاب «هویت ایرانی و حقوق فرهنگی» به آسیب شناسی فرهنگ ایران پرداخته ام و دوره جنگ، پس از جنگ (که به 3 دوره تقسیم شده است) تا دولت اول احمدی نژاد را بررسی نمودم که البته چون این کتاب در سال 86 نوشته شده، به پس از دولت اول احمدی نژاد تا کنون نپرداخته ام. در آنجا گفته ام که فرهنگ چیست و معیارهای آن چه چیزهایی باید باشد.

  به نظر شما چه ضرورتی برای ترویج فرهنگ انقلاب اسلامی وجود دارد. برخی معتقدند که در دهه اول انقلاب به انسجام خوبی در مقوله فرهنگ رسیده بودیم.

البته به این سادگی ها هم نبود. ما در دوره اول هم مشکلات زیادی داشتیم و در بحث هویت، برخی افراد بین هویت ایرانی و اسلامی تعارض می دیدند در حالیک ه اصلا تعارضی نیست و عنصر مُقوّم هویت ایرانی ما، دینداری ماست.
این افراد نمی توانستند بین فرم و معنا رابطه خوبی برقرار کنند و یک رابطه یک به یک برقرار می کردند. یعنی نمی فهمیدند که باید وحدت در عین کثرت باشد. فرم ها می تواند متعدد باشد اما معنا باید واحد باشد. خب این نشان می دهد که ما در ان دوره هم مشکل داشتیم و این قضیه منجر به این شد که در دوره بعد فقط فرم اصالت پیدا کرد و معنا فراموش شد.

 یعنی تنها به ظاهرسازی پرداختند؟

 قالب گرایی باب شد. یعنی قالب منهای عنصر وحدت بخش و این عنصر به محاق رفت که در دوره بعد و در زمان آقای خاتمی این فرمالیسم به اوج خودش رسید که ما سعی کردیم رویه موجود را به وحدت در عین کثرت برگردانیم که اگر قالب ها متعدد هستند یک جوهر واحدی هم داشته باشند.
متاسفانه تصور می کنم به اسم فرهنگ یک مقدار کارها صورتگرا انجام و معنا فراموش می شود. حتی کارهایی که مذهبی ها هم انجام می دهند عمق ندارد و شاید شما ناراحت شوید اما متاسفانه امروز برخی ها ادای کارهای انقلابی در می آروند. جوهر و روح ندارد. ما نباید ادای بسیجی ها را در بیاوریم. بسیجی آن زمان نماد اخلاق و ایثار بود. یعنی به قول مرحوم جلال از زمانی که شهادت را فراموش کردیم و دربان قبور شهدا شدیم خراب کردیم. یعنی اتفاقات امروز دربان گرایی و بازی است و روح ندارد.
عنصر اصلی فرهنگ به معنا، جوهر و هستی شناسی اش باز می گردد. نماد لایه چهارم است. برخی افراد لایه را می گیرند و لایه های اصلی را فراموش می کنند.

  به نظر شما راه حل برون رفت از معضلات فرهنگی امروز در جامعه چیست؟

باید فرهنگ را خوب بشناسیم و به آن با نگاه فلسفی بنگریم و به لایه های فرهنگ توجه داشته باشیم. اهمیت لایه معنا به مراتب بیشتر از لایه رفتار است. یعنی نمی گویم به نماد و رفتار نباید توجه کرد اما وزن اینها به اندازه معنا نیست. معانی و نگاه های معنایی باید وجود داشته باشد یعنی اگر به رفتار بیشتر توجه کردید و از معنا و ارزش آن غافل شوید، خواه ناخواه دچار تظاهر و نفاق خواهید شد.
مثلا اگر حکومت جور دیگری باشد شخص سبیل می گذارد اما الان که حکومت اسلامی است ریش می گذارد ایا ریش مظهر دین دار بودن است؟ خیر لایه های زیرین مانند حس دینی، تجربه دینی، اخلاق دینی باید دینمدار باشد. ابتدا باید درک صحیحی از فرهنگ و انقلاب داشته باشیم. متاسفانه امروز درک از انقلاب فلسفی نیست، بلکه سطحی و رفتاری است. اگر این درک ها صحیح باشد بخوبی می توانیم آسیب شناسی کنیم و بعد اره حل ارائه نماییم.

سناتورهای آمریکایی مخالف و موافق با تحریم جدید ایران+اینفوگرافی

ادامه نوشته

وزیر ارشاد و کلید فیس بوک!/کاریکاتور

دولت کلید ساز !

اقدامات برجسته و خوبی صورت گرفته است/ رمز موفقیت‌ها در تهران مدیریت جهادی است

حضرت آیت الله خامنه ای رهبر معظم انقلاب اسلامی پیش از ظهر امروز (دوشنبه) در دیدار رئیس و اعضای شورای اسلامی، شهردار، معاونین و شهرداران مناطق مختلف تهران، با اشاره به لزوم اهتمام ویژه به معماری ساخت و سازها در تهران به منظور ایجاد فضای سبک زندگی اسلامی، تأکید کردند: در اداره کلان شهر تهران و همچنین در اداره کشور باید روحیه خدمت به مردم با نیت خدایی و با تکیه بر علم و درایت یا همان روحیه مدیریت جهادی حاکم باشد تا بتوان از مشکلات عبور کرد و به پیش رفت.

ادامه نوشته

جامعه مدنی، نماد پیشرفت

فائزه دولتی -  یکی از ویژگی‌های پیشرفت، توسعه اجتماعی است که در نگاهی فراگیر می‌تواند ابعاد توسعه پایدار نظیر توسعه اقتصادی، سیاسی و فرهنگی را نیز شامل شود.

همچنین رشد پایدار توسعه اجتماعی در گرو ایجاد سرمایه‌های اجتماعی است که منبع اصلی رشد و توسعه اقتصادی محسوب می‌شوند، البته باید توجه داشت سرمایه اجتماعی مفهومی پویا است و فراتر از روابط علت و معلولی یا سرمایه‌گذاری و سود تعریف می‌شود. سنجش سرمایه اجتماعی می‌تواند بخشی از یک فرآیند تغییر فرهنگی برای ورود این پدیده در برنامه‌های حکومت و بخش خصوصی باشد که در گرو اعتماد عمومی متقابل به سازمان‌های داوطلبانه مردمی به‌عنوان ایجادکنندگان آن است.

در تعریف‌هایی که امروزه از توسعه اجتماعی می‌شود، معیار توسعه دیگر نه درآمد سرانه بالا بلکه رفتار حکومت و نهادهای مختلف و شهروندان در پیوند با موضوعات اجتماعی است. در حقیقت می‌توان توسعه اجتماعی را چتری در نظر گرفت که بر اساس توسعه اقتصادی و فرهنگی به وجود می‌آید، درواقع سرمایه اقتصادی در حساب‌های بانکی، سرمایه انسانی در ذهن اشخاص و سرمایه اجتماعی در ساختار روابط میان آنها قرار دارند.

سرمایه اجتماعی برای بقا، نیازمند نهادینه شدن و بازتولید است، جوامع امروزه به سه بخش نهاد قدرت (دولت)، نهاد دارایی و درآمد (بخش خصوصی) و بخش سوم یعنی بخش اجتماعی یا جامعه مدنی یا بخش داوطلبانه طبقه‌بندی می‌شود. این بخش سوم‌‌ همان بخشی است که از انباشت و تراکم سازمان‌های مستقل از دولت و بخش خصوصی تشکیل شده و ازجمله کارکردهای آن تولید، بازتولید و تراکم و ذخیره سرمایه اجتماعی است. همین بخش است که با تاکید بر ارزش‌های پیشرفته بر ۲ بخش دیگر نظارت می‌کند، آنها را به نقد می‌گذارد و کنترل می‌کند. نهادهای مدنی و سازمان‌های مردم‌نهاد به عنوان سازمان‌های عموما غیرانتفاعی، بدون آنکه بخشی از ساختار دولت باشند، نقش واسطه میان مردم و دولت را بازی می‌کنند و در زمینه‌های اقتصادی و اجتماعی به دلیل جدا بودن از بوروکراسی پیچیده بخش دولتی و منفعت‌طلبی بخش خصوصی منافع عمومی جامعه را دنبال می‌کنند.

بر اساس گزارش‌های موجود در زمینه‌هایی چون افزایش آگاهی‌های عمومی، مسائل زنان و کودکان، حفاظت از محیط زیست، کاهش‌ آسیب‌های اجتماعی و… این تشکل‌ها موفق‌تر فعالیت می‌کنند. امروزه آمار دقیقی از تعداد سازمان‌های مردم‌نهاد در دسترس نیست، اما بنا بر آمار اداره کل امور سازمان‌های مردم نهاد وزارت کشور در سال ۸۳، حدود ۸۰۰۰ سازمان مردم نهاد و طبق آمار اداره کل امور زنان و خانواده وزارت کشور در سال ۸۸، تعداد ۱۳۱۰ سازمان مردم نهاد فعالیت می‌کردند. این آمار نسبتا متفاوت و متضاد، تقریبا تنها بانک اطلاعاتی تشکل‌های ثبت شده در وزارت کشور است و آماری از تشکل‌هایی که در شهرداری و سازمان ملی جوانان که به دلیل انجام مراحل قانونی جدید و عبور نکردن از فیلترهای جدید وزارت کشور با وجود کارنامه خوبی که از خود به جا گذاشته‌اند، نتوانستند به فعالیت خود ادامه دهند، در دست نیست. این مساله هم نشان از درگیر بودن بخش قابل‌توجهی از اقشار جامعه در حوزه‌های مختلف و فعالیت آنها در قالب سازمان‌های مردم‌نهاد دارد.

به طور کلی پیشرفتگی جوامع، رابطه مستقیمی با پیشرفت این بخش دارد و بی‌دلیل نیست که جوامع فقیر و توسعه‌نیافته نیز با کاستی و ناتوانی همین بخش مشخص می‌شوند. بنابراین برای دستیابی به توسعه، باید زمینه پیوندهای اجتماعی و عضویت کنشگران در گروه‌ها و شبکه‌های اجتماعی فراهم شود، شبکه‌ای که با اعتماد، هریک از اعضای خود را از پشتیبانی سرمایه اجتماعی برخوردار می‌کند و توسعه واقعی حاصل رفتارهای خلاق همین عاملان انسانی است. یکی از قالب‌های مشارکتی مردم در فرآیند توسعه، نهادهای غیر رسمی هستند، به این مفهوم که با ظرفیت‌سازی و فراهم‌آوری ملزومات توسعه و بهره‌گیری از مشارکت فعال قومیت‌ها و سازمان‌های مردم‌نهاد، می‌توان به توسعه‌ای فراگیر و متوازن دست پیدا کرد.اگر بر این باور باشیم که هدف توسعه داشتن جامعه‌ای سالم است، در این میان نقش مشارکت مردم در این فرآیند قابل توجه است، به عبارت بهتر، مشارکت بهره‌برداران توسعه کلید موفقیت هر اقدامی است که به منظور نیل به توسعه انجام می‌گیرد و می‌توان با پررنگ‌تر نمودن نقش سازمان‌هایمردم نهاد گامی موفق در جهت فعال‌سازی سرمایه‌های اجتماعی، توسعه منابع انسانی و توسعه مشارکت‌های جمعی و مردمی برداشت.

* عضو علی البدل شورای اسلامی شهر تهران و فعال اجتماعی

تصویری دیگر از امیرکبیر /سرنوشت غم‌انگیز توسعه در ایران

اصغر زارع کهنمویی: همان‌طور که خواهد آمد این نقد، تلاشی برای رفع یک سوءتفاهم بزرگ است، سوءتفاهمی که «شخصیت» را جای «مفهوم» قالب می‌کند؛ بگونه‌ای انسان ایرانی به‌اشتباه، برای کنش‌های سیاسی و اجتماعی به‌جای اتکا بر مفهوم، پایبند شخصیت می‌شود. «توسعه» نمونه این کلاژسازی و کلاه بزرگ تاریخی است. ما در مسیر توسعه، بیش از آنچه به مدل‌ها و فرایند توسعه بیاندیشیم، به شخصیتی تاریخی اقتدا می‌کنیم که اساسا نه تصویری واقعی که تنها یک برساخته‌ای غیرواقعی و آرمانی از او در دسترس است. امیرکبیر قطعا انسان بزرگی است اما نه آن‌قدر بزرگ که جای «مفهوم» را اشغال کند. فراموش نکنیم بخشی از مشکلات فرایند توسعه در کشور ما به گرته‌برداری‌ و تشابه‌سازی‌های غیرضروری از چهره‌های ساخته‌شده برمی‌گردد..

ادامه نوشته

درگیری عربستان با ایران در مصر

احضار مجتبی امانی رئیس دفتر حفاظت منافع ایران به وزارت امور خارجه مصر و اظهارات مکرر و شدید اللحن، شتابزده و در عین حال ناپخته مقامات وزارت امور خارجه آن کشور و به راه افتادن موج رسانه‌ای در شبکه‌های خبری مصری بر ضد کشورمان به بهانه دخالت ایران در امور داخلی مصر، ناظران سیاسی را در روزهای گذشته به تعجب واداشت. این هیاهو که با مستمسک قرار دادن موضع گیری کاملاً ملایم و محترمانه خانم افخم، سخنگوی وزارت خارجه کشورمان که با ابراز نگرانی ایران نسبت به قتل و کشتار و خشونت‌های روز افزون اعمال شده در مصر و دعوت همه طرفها به آرامش عنوان شده بود، جنجال مقامات و رسانه‌های مصری را بدنبال داشت. این هیاهو در واقع پشت پرده‌هایی دارد که بیان آن خالی از لطف نیست.

ادامه نوشته

قالیباف:اعتماد به جوانان بزرگترین سرمایه ما برای حل مشکلات کشور

وی با اشاره به روحیه جوانی مهندس ذاکری و ضرورت استفاده از جوانان در مناصب اجرایی، به ذکر خاطره ای در این زمینه پرداخت و گفت: شاید نگاه ما به شهردار جدید منطقه13 به عنوان یک جوان ناپخته و خام باشد. این همان غفلتی است که به آن اشاره شد؛ این در حالی است که باید به جوانان اعتماد کنیم، مهندس ذاکری نیز نیروی جوانی است و این مسئولیت زیبنده جوانان است.

ادامه نوشته

منطقه 10 و ضرورت های توسعه مبتنی بر حکمروایی مطلوب و یکپارچه شهری

به گزارش پایگاه خبری مدیریت شهری کرج، مدیریت شهری، مجموعه ای پیچیده از همکاری های بین بخشی در میان نهادهای فروملی با رویکرد ملی با هدف خدمت رسانی موثر به شهروندان به منظور رسیدن به حداکثر رفاه، آرامش و امنیت می باشد که در ایران صرفا در وظایف غیرشفاف تصریح شده در قانون مدیریتی است که به گردن شهرداری ها به اشتباه نهاده شده است و البته شهرداری ها نیز با تمامی مشکلات به حد مقدورات از انجام وظایف خود کوتاهی نکرده اند.

 اما نکاتی نیز وجود دارد که ناشی از عدم همکاری و هماهنگی دیگر بخش های مدیریتی در حوزه حکمروایی شایسته و مطلوب شهری است که در این یادداشت فضایی برای پرداختن به آن نمی باشد.

منطقه 10 شهرداری کرج نیز همانند دیگر بخش های مشابه خود در سراسر ایران و کرج نیز به دور از این مشکلات نمی باشد و شهروندان نیز به واسطه نوع نگاه ناشی از تعبیر اشتباه از وظایف شهرداری، صرفا حوزه خدماتی را از شهرداری انتظار داشته و برخی دیگر از بخش های مدیریتی نیز صرفا از مدیریت شهرداری ها انتظار حمایت های مادی را دارند؛ در حالی که این نوع نگاه پائین ترین سطح به مدیریت شهری است و می بایست ضمن اصلاح این نگاه هم از سوی شهروندان و هم از سوی بخش های دیگر مدیریتی در شهر، به سمت مدل های مطلوب ناشی از هم افزایی حرکت کنیم.

منطقه 10 شهرداری کرج با داشتن ظرفیت هایی نظیر شاهراه ارتباطی جنوبی در مرکز استان البرز و عملا شرق استان، وجود مراکز عظیم صنعتی ایران نظیر مپنا، انبار نفت، سیلوی گندم و ده ها حوزه اقتصادی محلی، منطقه ای و ملی، داشتن بافت تجاری سنتی و بومی پیچیده، ساکنینی از اقوام مختلف ایرانی که نوعی بهم تنیدگی اقوام و به تعبیر دیگر موزائیکی را فراهم نموده در کنار وجود ده ها مرکز آموزش دولتی، غیر دولتی و فعال در بخش های آموزش های آزاد، فعالیت ادارات مرکزی شهرستان کرج نظیر: فرمانداری، اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی، فرماندهی انتظامی فردیس، اداره تربیت بدنی فردیس، اداره ثبت اسناد و املاک، کمیته امداد و ده ها بخش خدمت رسان مدیریتی دیگر در شهر، می تواند یکی از مهمترین مناطق مدیریت شهری در کلانشهر یکپارچه کرج تلقی گردد که می بایست به عنوان فرصت هایی بی نظیر برای شهروندان و مدیران شهر اعم از شهرداری و دیگر نهادهای خدمت رسان تلقی گردد.

 این منطقه امروز می تواند با تغییرات صورت گرفته در حوزه مدیریت شهری به قطب گردشگری صنعتی کرج، مرکزی برای فعالیت سازماندهی شده و هدفمند در جهت افزایش مشارکت شهروندان وارتقاء سطح سرمایه اجتماعی برای اجرای ماموریت های شهرداری تبدیل شده و به سرعت جایگاه اول را میان مناطق شهری کلانشهر کرج تحت مدیریت یکپارچه شهری با محوریت شهرداری کرج کسب نماید.
 
............

محمدباقر فرهند
کارشناس ارشد علوم سیاسی
شهروند منطقه 10 کلانشهر یکپارچه کرج

نگاهي دوباره به پديده مهاجرت مغزها

دكتر اصغر مهاجري*

نگراني‌های وزير علوم در رابطه با مهاجرت نخبگان قابل درك است. در سال‌هاي گذشته بسياري از كارشناسان در رابطه با خروج نخبگان از كشور هشدار داده بودند اما همواره با كم‌توجهي مسئولان دولتي مواجه شدند. البته كسي منكر تعامل نخبگان با دنيا نيست بلكه درد جايي است كه بدنه تحصيلكرده كشور كه از تمام هزينه‌هاي مادي و حرفه‌اي كشور بهره مند شده بعد از خروج از كشور ديگر تمايلي به بازگشت نشان ندهند. خروج نخبگان از كشور در حقيقت خروج سرمايه‌هاي عظيم انساني است. سرمايه انساني، سرمايه خاصي است و مي‌تواند به سرمايه‌هاي ديگر معنا دهد. سرمايه انساني سرمايه‌هاي ديگر يك جامعه را شكل داده و در فرايند و شاهراه توسعه قرار مي‌دهد. نيروي نخبه، متفكر، متعهد و خلق‌كننده، فقط دكتر و تحصيلكرده نيست بلكه رهبر عده‌اي در جامعه است و با مهاجرت يك نخبه، يك نفر از دست نمي‌رود بلكه بخشي از جامعه است كه از دست مي‌رود. مهم تعداد افراد مهاجر‌كننده نيست بلكه خود افراد است. معمولا با مهاجرت افراد نخبه بخشي از جامعه فلج مي‌شود زيرا رهبران اين بخش نيستند كه آنها را به سوي تغيير و حركت سوق دهند.نكته‌اي كه جامعه‌شناسان، مديران و مسئولان از آن غافل بودند اين است كه همه سرمايه اقتصادي، سياسي، تكنولوژي و حتي سرمايه انساني به شرطي مفيد خواهند بود كه داراي پشتيباني به نام سرمايه اجتماعي باشند. زماني كه سرمايه اجتماعي رخت مي‌بندد يا تضعيف مي‌شود هيچ‌كدام از آن سرمايه‌ها حتي سرمايه انساني نمي‌تواند كاري انجام دهد و سرمايه‌هاي ديگر نيز از دست مي‌رود. با ديدن رانده شدن و مهاجرت نيروي انساني يك جامعه، معلوم است كه سرمايه اجتماعي آن جامعه از دست رفته يا رو به افول است و با تامين امكانات و ايمني سياسي، حتي با خواهش و تمنا هم آنها برنمي‌گردند. با شعار و وعده هم اين اتفاق نمي‌افتد. در مقابل اگر اتوماتيك‌وار و نظام‌مند جامعه به بالندگي و تقويت سرمايه اجتماعي روي آورد، ميدان جاذبه‌اي فراهم مي‌شود كه ناخودآگاه اين افراد به كشور بازمي‌گردند. سرمايه اجتماعي در حقيقت سه ضلع دارد: اول وجود شبكه و پويايي ارتباطات، دوم اعتماد و آخرين ضلع شفافيت است. با وجود روابط شفاف در جامعه و سطح خانواده، محله، شهروندي، سياسي، اقتصادي و... (رابطه‌اي شيشه‌اي نه گلي) اعتماد افزايش پيدا مي‌كند. پويا شدن بخشي از اين سرمايه دو ضلع ديگر را نيز به حركت در مي‌آورد و با تقويت شبكه‌ها ناخودآگاه تمامي سرمايه‌ها‌ (اقتصادي، انساني، تكنولوژي و...) به جامعه بازمي‌گردد. سرمايه اجتماعي شبيه يك بركه سرسبز، مطبوع، آرام و خوش آب و هواست كه همه پرندگان را طرف خود جذب مي‌كند. اما وقتي در اين بركه چند سنگ بيندازيد (سرمايه اجتماعي تغيير كرده و ضعيف شود) همه پرندگان مي‌روند. هر چقدر هم به آنها اطمينان بدهيم كه جاي نگراني نيست و در مقابل سنگ‌ها حمايت مي‌شوند، پرنده بازنخواهد گشت. فردي كه از طريق بورسيه، تشويق شود و مهاجرت كند تا با كسب تخصص به كشور برگردد اگر در زمان برگشتن احساس كند سرمايه‌هاي اجتماعي جامعه كاهش پيدا كرده، حتي اگر وثيقه هم گذاشته باشد قيد آن را مي‌زند و به جامعه بازنمي‌گردد. پس بايد به‌دنبال افزايش سرمايه اجتماعي در جامعه باشيم تا ديگر نگران سرمايه انساني خود نباشيم. در اين شرايط فردي كه مهاجرت مي‌كند به‌طور حتم پس از تقويت كردن خود به سوي جامعه برمي‌گردد.

هم افزایی فرهنگ ها؛ بنیانِ صلح و توسعه پایدار

مفهومِ "هم افزایی فرهنگ ها" (Synergy of Cultures)، به عنوانِ نگرش و رویکردی نوین در تعامل میان فرهنگ ها از سوی وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران در سی و هفتمین مجمع عمومی یونسکو مطرح شد. در این مختصر، برآنیم تا ضمن نگاهی کوتاه به این مفهوم سازی (Conceptualization)، مؤلفه ها و کار ویژه های آن، نسبت این مفهوم با دو مفهوم اساسی صلح و توسعه پایدار را که در جهان امروز همچون اهدافی ارزشمند دنبال می شوند، بسنجیم. در این نوشتار، هم افزایی فرهنگ ها، به عنوان عامل و بنیانی برای گسترش و تثبیت صلح و توسعه پایدار در جهان امروز، معرفی می شود.

ماده چهارم اعلامیه کنفرانس جهانی سیاست های فرهنگی یونسکو به شفافیت تصریح کرده است که هر فرهنگی بخشی از میراث فرهنگی بشر است. و با الهام از مقدمه کنوانسیون حفظ و ترویج بیان های تنوع فرهنگی یونسکو می توان اظهار داشت که این تنوع فرهنگیِ (Cultural Diversity) برآمده از میراث مشترک انسان‌ها می تواند با ایجاد دنیایی غنی و متنوع، دامنه گزینش‌های بشر را گسترش داده و ظرفیت‌های انسانی و ارزش‌ها را تقویت کند. و بدین گونه تنوع فرهنگی به سرچشمه ای برای توسعه پایدار جوامع و انسجام اجتماعی تبدیل می شود. همچنین، تنوع فرهنگی در بستر جریان آزاد تبادل فرهنگی (Cultural Exchange) و تعامل بین فرهنگ ها تقویت شده و گسترش می‌یابد.

ادامه نوشته

«ضرورت عقل‌مداری»

جواد جهانگیرزاده قائم مقام مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی به تبعات استعفای تنی چند از نمایندگان مجلس پرداخته و برلزوم تعامل دولت و مجلس تاکید کرده است

استعفای تنی چند از نمایندگان که بیشتر به تهدید شباهت دارد تا کناره‌گیری، دلیلی غیر از این ندارد که آن‌ها خواستار این هستند تا از حق و حقوق موکلانشان دفاع کنند و به همین دلیل باید گفت هیچ کس نمی‌تواند از منتخبین ملت انتظار داشته باشد که سکوت کنند. البته به دلیل شرایط دشواری که بر کشور حاکم است و همچنین کار سختی که دولت به عهده گرفته، بهتر این بود که به جای طرح استعفا، روشی بهتر داشتند تا شائبه اختلاف مجلس و دولت در جامعه به وجود نیاید. به هر حال مردم ذهنیت خوبی از «استعفا» ندارند و به همین دلیل نگران رابطه دو قوه شده‌اند که باید این رادر نظر داشت که چنین ذهنیت‌هایی می‌تواند هزینه‌های زیادی را برای کشور در پی داشته باشد. همه باید به این نکته توجه کنیم که در شرایط کنونی همدلی و یکصدایی لازم است تا بلکه در کنار هم بتوانیم مردم را از مخمصه‌هایی که گرفتارش شده‌اند، نجات بدهیم.

پس حالا که دولت یازدهم در حال تلاش است تا با استفاده از امکانات عمومی مشکلات را کاهش بدهد، مجلس و همچنین سایر نهاد‌ها باید سعی کنند تا ‌‌‌‌نهایت همکاری را با قوه مجریه داشته باشند. با این حال باید گفت مردم از وکلای مجلس نشین خود انتظار دارند تا مشکلات و محدودیت‌هایشان را به اطلاع مسوولان اجرایی برسانند و دقیقا به همین دلیل، طبیعی است که مباحثی در این بین مطرح شود و اختلاف سلیقه هم نمود پیدا کند. مردم ایران در طول چند سال گذشته با ناراحتی و نگرانی شاهد اختلافات جدی بین قوای مقننه و مجریه بودند و به همین دلیل هرگز دوست ندارند فضای چالشی آن روز‌ها در رابطه دولت فعلی هم تکرار شود. چرا که آن‌ها ریشه خیلی از مشکلات موجود را در فضای مملو از چالش این چند سال اخیر می‌بینند. براساس اصل قانون اساسی مجلس قوه ناظر بر دولت است و به همین دلیل لازم است که این دو قوه همیشه و تحت هر شرایطی تعامل خوبی با هم داشته باشند، چرا که در غیراینصورت به طور حتم مشکلات عدیده‌ای هم در روند قانون نویسی و هم در اجرایی شدن برنامه‌های تعیین شده به وجود می‌آید که ناگفته پیداست، در چنین شرایطی نه تنها نمی‌توان به بهبودی اوضاع حاکم بر جامعه کمترین امیدی داشت، بلکه به طور حتم وضعیت بغرنج خواهد شد و آن وقت است که مسببان تشدید مشکل، باید به سئولات بی‌پایان افکار عمومی پاسخی قانع‌کننده بدهند.

همچنین هم ساکنان بهارستان و هم پاستورنشینان تحت هیچ شرایطی نباید از یاد ببرند که چه جایگاهی در مناسبات اداره کشور دارند و درستی یا نادرستی رفتارشان تا چه حد می‌تواند در زندگی مردم تاثیرگذار باشد. اگر مسوولان دستگاه‌های مختلف بتوانند به اصول توجه ویژه‌ای داشته باشند و به لحاظ رفتاری از چارچوب منطق و اخلاق خارج نشوند، می‌توان چشم‌اندازی امیدوارکننده را برای آینده‌ای نه چندان دور متصور شد، در غیراینصورت بحران‌های فعلی عمیق‌تر خواهند شد و در نتیجه برای پشت سر گذاشتن آن‌ها، کشور و البته مردم باید هزینه‌های گزافی را متحمل شوند. در پایان لازم به تاکید است که نهادهای مختلف و همچنین چهره‌هایی که مسئولیت‌های مهم را در اختیار خود می‌بینند، باید حواس خود را معطوف به خدمتگزاری به مردم بکنند تا جامعه شرایطی را به خود ببیند که زیبنده جامعه‌ای اسلامی است.

منبع:جمهوریت

قدرت نرم هاشمی، تهدید است یا فرصت؟

در جهان کنونی، اجرای سیاست های حکومت ها و دولت ها بدون توجه به افکار عمومی میسر نیست. رسانه ها به مثابه حلقه واسط دولت و افکار عمومی نقش اساسی درشکل گیری اراده سیاسی حکومت ها ایفا می کنند و موفقیت و شکست هر طرح تا حد زیادی به نحوه عملکرد رسانه ای آن وابسته است.

اهمیت روزافزون رسانه ها در سازوکار تحولات اجتماعی سیاسی از ماهیت این ابزار ناشی می شود، زیرا در جهان، معاصر ،اطلاعات قدرت است وامروزه بخش عظیمی از جمعیت جهان(از طریق همین رسانه ها) به این قدرت دسترسی دارند.همزادی " رسانه " و اطلاعات و تلاقی این مفاهیم با " قدرت " و نقش مستقیم و غیر مستقیم رسانه در شکل دهی هنجارهای اجتماعی و ارزش های فردی، معادله مهم و تازه ای را در جهان معاصر رقم می زند که نتیجه آن به طور قطع در امنیت ملی وکلیه واحدهای سیاسی تأثیرگذار است. این مهم به شدت در دهه های اخیر مورد توجه قدرتهای جهانی ودر راس آن آمریکا قرارگرفته است بطوریکه اغراق آمیز نیست اگر بگوییم در حال حاضر قلب رسانه ای جهان در انحصار تنهاچند شرکت مهم که عمدتا توسط آمریکا اداره می شوند قرار دارد واز این طریق است که آمریکا سعی دارد تا هژمونی رسانه ای خود را در جهان هرروز بیش از پیش حفظ وتثبیت کند.

به خوبی مشخص است که جهان غرب ودرراس آن آمریکا با بهره گیری از شبکه رسانه ای خود به عنوان بخشی از قدرت نرم ، در تلاش است تا اهداف مختلف سیاسی خود را در جهان گسترش دهد . بی شک حصول این مقصود در مورد کشور ایران نیز از استراتژیهای کشور های غربی (بطور مشخص آمریکا وهم پیمانانش) است .یکی از علتهای اصلی این امر قرار گرفتن ایران در موقعیت جغرافیایی خاص واثر گذاری بربخش حساسی از جغرافیای جهان است .بی تردید طرح ، نوع جدیدی از جهان بینی در مقابل تفکر لیبرالیستی حاکم برغرب نیز به عنوان خطری بالقوه که منافع آمریکا را تهدید می کند از نگرانیهای عمده آنان می باشد.

در این راستا لازم است حساسیت موضوع به همان اندازه که از سوی کشور های غربی پیگیری می شود مورد توجه مسئولین واستراتژیستهای داخلی در ایران نیز قرار گیرد . این مهم از طریق توجه علمی به موضوع رسانه وبخصوص رسانه های تصویری واستفاده ازپتانسیل های قدرت نرم کشور میسر می شود.
اغلب اندیشمندان از امنیت به عنوان حیاتی ترین نیاز بشر برای یک زندگی اجتماعی، از دورانی که انسان ها زندگی جمعی را آغاز نموده اند تا به امروز که جهان به سمت نظمی یکپارچه به پیش می رود، یاد می کنند.
نکته مهم، در اختیار داشتن مؤلفه های امنیت است. در زمان جنگ سرد، داشتن سلاح های پیشرفته مهم ترین مؤلفه امنیت به شمار می رفت. پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی داشتن یک اقتصاد قوی به یکی از مهم ترین ملزومات برقراری و تأمین امنیت ملی تبدیل گردید. طی سال های اخیر نیز دارا بودن نظام اطلاع رسانی قوی و مستقل، جزو مؤلفه های امنیت محسوب می شود. این تحولات به خاطر تغییر ماهیت امنیت از جنبه نظامی به جنبه اجتماعی و فرهنگی صورت گرفته است. در نظام های دموکراتیک رسانه ها در تأمین امنیت ملی کشور نقش مهم و مؤثری ایفا می کنند، زیرا وجود نظام رسانه ای مستقل و آزاد از ابزارها و عناصر تحقق حکومت دمکراتیک به شمار می رود.

استفاده بهینه از ظرفیت شخصیت های ملی، بین المللی و منطقه ای که از جایگاه اجتماعی- سیاسی و یا حتی موقعیت مناسب دینی و فرهنگی در جهان و منطقه برخوردارند از مولفه های توفیق در دیپلماسی رسانه ای( استفاده از قدرت نرم داخلی و تامین امنیت ) است. وجود شخصیت های سیاسی تاثیر گذار نعمت گرانقدری است که بایستی با تمام توان از آنان بهره گرفت آیت الله هاشمی رفسنجانی سیاستمدار حرفه ای و تیزبینی است که از همان ابتدای انقلاب در نزد عوام و خواص و همچنین در میان سیاستمداران خارجی منطقه ای و بین اللملی مقبولیتی خاص داشته است.  اکنون پس از یک دوره کامل حضور در راس مدیریت  قوای تقنینی ،اجرایی و سیاست گزاری های کلان  کشور و اشراف کامل بر مشکلات و مسایل ملی و منطقه ای یکی از این گونه ظرفیت های غیر قابل انکار محسوب می شود. او علاوه بر نقش تعیین کننده در  تبیین سیاست های کلان کشوری به واسطه ی ریاست بر مجمع تشخیص مصلحت نظام قادر است با توانمندی های فردی و مقبولیت اجتماعی و سیاسی نقش مهم برای امنیت مورد نظر ایفاء کند.

استقبال مردمی فوق انتظار از آیت‌الله هاشمی رفسنجانی در سفراخیربه کرمان و رفسنجان علاوه بر تجلیل از این چهره شاخص انقلاب ، روحانیت و نظام، نشانه وفاداری مردم به آرمان‌های انقلاب و نماد وحدت ملی در کشور است که رسانه ملی لازم بود با توجه به قواعد فوق الاشاره از واقعه کم نظیر مردمی در جهت  تحکیم وحدت ملی، تقویت پایه‌های نظام جمهوری اسلامی و ترویج آرمان‌های انقلاب بهره می برد اما بی تدبیری آنان در استفاده از این فرصت ها و  ظرفیت ها به وجود آمده تامل بر انگیز است .

مهم‌ترین جنبه توافق هسته‌ای ایران چیست؟/ علت مخالفت عربستان و اسرائیل با توافقنامه‌ ژنو

سرویس سیاسی «فردا»؛ توافقنامه هسته‌ای ایران و 1+5 در ژنو نگاه بسیاری را به ایران معطوف کرد. بسیاری از تحلیل‎‌گران سیاسی سعی کردند با توجه به این توافقنامه آینده سیاسی ایران و همچنین خاورمیانه را تجزیه و تحلیل کنند. برخی از کارشناسان بین‌الملل نیز که نگاهی واقع بینانه به مساله هسته‌ای ایران دارند با بررسی ادعاهای رژیم‌هایی که مخالف این توافقنامه هستند، نسبت به اهداف پنهان آنان اظهار نظر کردند. «استفان والت»، استاد روابط بین الملل دانشگاه هاروارد یکی از این کارشناسان است که با واقع بینی خاصی نظر خود را در مورد زمینه تاثیر توافقنامه ژنو در روابط ایران با کشورهای دیگر جهان ارائه کرده است.

این مقاله که در مجله «فارین پالیسی» منتشر شده است، به شرح زیر است.

ادامه نوشته

پیروزی روحانی ، شگفتی 2013

روزنامه فرانسویˈلوموندˈ در نگاهی به وقایع مهم سال2013میلادی، پیروزی دکترحسن روحانی رییس جمهوری ایران در انتخابات 24خرداد را شگفتی و یکی از مهمترین رویدادهای سیاسی - اجتماعی سال گذشته میلادی یاد کرد.

ادامه نوشته

دور نیست زمانی که ایرانیان، فارسی هرات و دوشنبه را نفهمند و افغان‌ها، فارسی تهران را درک نکنند

محمدحسین جعفریان

ادامه نوشته

سالروز برگزاری کنکور بصیرت و پاسداری از مام وطن گرامی باد ...!

ادامه نوشته

ناله های کودک سوری قبل از بریدن سرش توسط تروریست ها

از همان روزی که دست حضرت قابیل گشت آغشته به خون حضرت هابیل ... از همان روزی که فرزندان آدم ، صدر پیغام اوران حضرت حق باری تعالی ، زخم تلخ دشمنی د خونش جوشید ... از همان روزی که یوسف را برادرها به چاه انداختند . از همان روزی که با شلاق و خون دیوار چین را ساختند ... ادمیت مرده بود ، گرچه ادم زنده بود .

 خدایا ببخشید که قلب های مهربان را نمی بینم . خدایا ببخشید که زیبایی هایت را نمی بینم ...

در این گزارش تصاویری منتشر شده که از جنایات تروریستها علیه مردم بیگناه این منطقه کارگری در حومه دمشق پرده بر می دارد. در یکی از بخشهای این تصاویر کودکی خردسال دیده می شود که پیش از سربریده شدن توسط تروریستها، ناله های دردناکی می کند.

وی خطاب به تروریستها با لهجه محلی سوری می گوید: می خواهم همه چیز را درباره شما به خدا بگویم!

تلویزیون سوریه اعلام کرده که این کودک پیش از سربریده شدن توسط گروههای ترویستی شاهد کشته شدن اعضای خانواده خود توسط تروریستها بوده و در وضعیت بسیار بدی به سر می برده است.

گروه تروریستی داعش وابسته به القاعده دو هفته پیش به منطقه کارگری عدرا یورش برده بودند و مردم و اهالی منطقه را در ملا عام به شنیع ترین صورت ممکن اعدام کرده و سر بریدند.

چرا تهران را تعطیل نمی کنید ؟

مردم در حال مردن هستند و دوستان فقط جلسه می گذارند ...

هوای پایتخت از مرز هشدار گذشت

شاخص ذرات معلق کمتر از 2.5 میکرون با 20 واحد افزایش نسبت به روز گذشته در حال حاضر روی عدد 164 ایستاده و هوای پایتخت را در شرایط هشدار قرار داده است.
معاون نظارت و پایش محیط زیست استان تهران در این رابطه گفت: در حال حاضر آلاینده منوکسید کربن با قرار گرفتن روی عدد 42 در شرایط پاک و آلاینده ذرات معلق کمتر از 10 میکرون با ایستادن روی عدد 97 در شرایط سالم قرار گرفته است.
به گفته وی، این اعداد مربوط به شاخص های آلاینده صبح تهران است و هنوز شاخص های ساعت 11 که بر اساس آن برای تشکیل کمیته اضطرار تصمیم گیری می شود، آماده نشده است.
محمد رستگاری اظهار داشت: ظهر امروز پس از بررسی شاخص های آلاینده پایتخت در مورد نیاز به برگزاری جلسه اضطرار آلودگی هوا و مصوبات این جلسه از جمله تعطیلی مدارس و زوج و فرد شدن خودروها تصمیم‌گیری خواهد شد.

ادامه نوشته

کمیته‌ای برای نجات سوریه

سید حسین موسویان: خاورمیانه هم‌اکنون در شرایط اضطراری قرار دارد. سوریه در لبه فروپاشی کامل قرار دارد که تبعات انسانی فاجعه‌باری به دنبال خواهد داشت. ده‌ها هزار سوری توسط نیروهای دولتی و اپوزیسیون کشته شده و بیش از 7 میلیون شهروند در داخل و یا خارج از کشور آواره گشته‌اند. دوشنبه گذشته، سازمان ملل اعلام کرد که تمام طرف‌های درگیر در مناقشه برای گفت‌و‌گو در روز 22 ژانویه و در کنفرانس ژنو2 دور هم جمع خواهند شد تا درباره راه‌حل سیاسی مذاکره کنند. تلاش‌ها تاکنون به دلیل‌ تأخیرهایی که بالاخص از  ناتوانی آمریکا در ترغیب رهبران اپوزیسیون سوریه برای شرکت در مذاکرات، ناشی می‌شدند، خدشه‌دار شده‌اند. هنوز مشخص نیست چه گروهی اپوزیسیون را نمایندگی کرده و چه گروهی نیز نمایندگی دولت را عهده خواهند داشت.

ادامه نوشته

طنز/ تفاوت‌های «بخور بخور» در دولت‌های گذشته

یک آسیب‌شناس اجتماعی و متخصص علوم رفتاری به خبرگزاری «مهر» گفت: «تحقیقات انجام‌شده نشان می‌دهد که 80درصد مردم ایران درست‌خوردن را بلد نیستند.»

حالا ما از لحاظ تاریخی ثابت می‌کنیم چرا ایرانی‌ها درست‌خوردن را بلد نیستند.

دوره بخوربخور
دوره سازندگی دوره بخوربخور بود. یعنی یک‌عده مال دنیا را می‌خوردند، یک‌عده غم مال دنیا را می‌خوردند، یک‌عده هم غم مال عده اول را می‌خوردند. یک‌عده هم مال‌خور بودند، فقط می‌خوردند. مردم چی‌کار می‌کردند؟ کوپن‌به‌دست دنبال روغن و برنج بودند. به‌هرحال سنگ که نمی‌توانستند بخورند.
دیالوگ دوره سازندگی: «پسته می‌خوری؟»

دوره بخورنخور
دوره اصلاحات دوره بخورنخور بود. یعنی یک‌عده می‌خوردند اما نمی‌توانستند هضم کنند. یک‌عده هم نمی‌توانستند اینکه یک‌عده دارند می‌خورند را هضم کنند. یک‌عده هم سفره را پهن کرده بودند اما خودشان نمی‌خوردند. شرم حضور داشتند. یک‌عده هم تا می‌خواستند بخورند یک‌عده می‌گفتند نخورنخور. چه بخوربخوری راه انداختید. مردم چی‌کار می‌کردند؟ باقی ثبات اقتصادی داشتند و جشن گندم گرفته بودند و مثل آدم می‌خوردند و خانه می‌خریدند و پس‌انداز هم می‌کردند.
دیالوگ دوره اصلاحات: «نخوری‌ها. همین‌طوری نخورده کلی حرف و حدیث درآورده‌اند برایمان.»

دوره تخورپخور
دوره مهرورزی دوره تخورپخور بود. تخورپخور غنی‌سازی شده بخوربخور است. یعنی یک‌عده بودند اینقدر خوردند دنیا برایشان کوچک شد، نگاه کردند دیدند سلین دیون بغلشان است، شده همسایه‌شان. یک‌عده هم راه‌خور بودند. یک‌عده هم جنگل‌خور بودند. یک‌عده هم دریاچه‌خور بودند. یک‌عده هم زاینده‌رودخور بودند. یک‌عده هم کارون‌خور بودند. یک‌عده هم بیمه‌خور بودند یعنی حق بیمه کارگران را توی سازمان تامین‌اجتماعی تخورپخور کردند. حالا یک‌عده زیادی هم رانت‌خور بودند که گفتن ندارد. اینقدر رانت‌خواری کردند که مثل مرغ انجیر خواهر نوکشان کج شد و انحرافی شدند. مردم چی‌کار می‌کردند؟ باد هوا می‌خوردند.

دوره بخورزادگان
حالا این بخورنخور تخورپخور دولتی بود که گزارش کردیم. موازی با اینها یکسری دلاوران و آقازادگان هم هستند که دوطرفه می‌خورند، یعنی هم بودجه داخلی را، هم سود واردات را. با پول دارو هم پورشه وارد می‌کنند و می‌خورند. مردم چی‌کار می‌کنند؟ هیچی دود پورشه آقازادگان را می‌خورند.

ما چی؟
ما چی؟ ما نویسنده‌جماعت و روزنامه‌نگارجماعت که شش‌ماه سال را به شش دلیل مختلف بیکار هستیم، چیزی نمی‌خوریم اصولا. تغییر شکل یافتیم و فتوسنتز می‌کنیم.
اثبات بدخوردن
پس ثابت کردیم ایرانی‌ها چون تک‌خوری می‌کنند، درست نمی‌خورند.

«سقراط» طرفدار دیکتاتوری نبود

فرهاد آییش‌

سقراطی که این‌روزها فرهاد آییش آن را روی صحنه تالار وحدت بازی می‌کند، اگرچه در سال 399 پ‌م به‌دنیا آمده اما مدرن است، حرف دل ما را می‌زند، پسرش بسکتبال بازی می‌کند، در ضیافتی شرکت می‌کند که رقاص‌ها حرکات هلیکوپتری می‌زنند و شاگردانش یعنی افلاطون و دیگران کت‌وشلوار پوشیده‌اند. همه اینها تمهیداتی است که حمیدرضا نعیمی نه‌تنها برای به‌روزشدن نمایش سقراط و حذف المان زمان اندیشیده است، بلکه در لایه‌ای دیگر می‌تواند گویای تناقض چندهزارساله سیاست و اخلاق باشد. البته با تمام شوخی‌های به‌روز و تمام مظاهر زندگی مدرن ما سقراط را باور می‌کنیم و این به خاطر نگاه هوشمندانه نعیمی در انتخاب آییش برای نقش سقراط است.

ادامه نوشته

برخی آسیب‌شناسی جامعه را توهین تلقی می‌كنند

محمود سریع‌القلم

تدبیر24: كانون گفت‌وگوی آرمان با استاد دانشگاه شهید بهشتی امید به تحول در نظام باورهای مردم ایران است. اكثریت صاحبنظران بر این باورند كه این تحول، در راستای گرایش مردم ایران به‌سوی دو مولفه مهم عقلانیت و مدنیت صورت می‌پذیرد. در راستای تحقق این دو مولفه مهم لازم است كه تشكل‌ها مدیریت جوامع را كنترل كنند. شهروندان در این تشكل‌هاست كه یاد می‌گیرند در جمع انسان‌های دیگر در پی تحقق اهداف فردی، جمعی و ملی باشند. کم‌توجهی به اهداف جمعی و نارسایی‌های گسترده در توجه به مسائل ملی، ازجمله جدی‌ترین مسائل نظری در مدیریت كارآمد است. همیشه این سوال مطرح بوده است كه چرا تفاهم در میان ایرانیان با سختی به‌دست می‌آید و وقتی هم حاصل شد، ناپایدار است؟ چرا خودانتقادی در میان ایرانیان رسم نیست؟ چرا ما ایرانی‌ها به‌شدت احساسی و هیجانی هستیم و به‌رغم هوش و استعداد تحصیلی، از تدبیر و عقلانیت كمتر استفاده می‌كنیم؟ چرا با وجود فرهنگ عمیق دینی و باستانی عمدتا سعی داریم خود را با فرهنگ دیگر كشورها تطبیق دهیم؟ باید اذعان كرد كه نوع انسانی كه تاریخ استبداد در ایران تولید كرده است، مناسب توسعه‌یافتگی قرن بیست‌ویكم نیست. جامعه‌شناسان و انسان‌شناسان بر این باورندكه تنها راه حركت جامعه ایران به سمت توسعه‌یافتگی آموزش شهروندان است. برخی از تحلیلگران بر این باورند كه فقدان استقلال مالی جامعه و رسوبات تاریخی ناشی از آن موجب شده است كه فرهنگ چاپلوسی، ابهام در بیان، فردگرایی منفی، روش حذف و تخریب در رقابت‌ها و بسیاری از رفتار‌های ناپسند اخلاقی و اجتماعی جایگزین رفتار درست ما ایرانیان شده است. به‌واقع می‌توان ادعا كرد كه فرهنگ سیاسی ما ایرانیان نتیجه ساختارهای سیاسی و اقتصادی درهم تنیده‌شده در تاریخ كشورمان است. اما محققان بر این باورند كه حركت به سمت توسعه و اصلاح جامعه ایرانی امكان‌پذیر است اما با تغییر در نظام آموزشی (ایجاد فرهنگ سیاسی عقلانی)، تغییر ساختارهای اقتصادی (غیردولتی كردن اقتصاد ایران یا همان مستقل شدن مردم از دولت) و ایجاد طبقه‌ای از نخبگان سیاسی معتقد به فرهنگ سیاسی بین‌المللی و توسعه‌گرا؛ بی‌تردید جامعه ایرانی اصلاح شده و محكم‌تر به سوی توسعه پایدار گام برمی‌دارد. برای فهمیدن راهكارهای توسعه جامعه ایرانی باید دانست كه این جامعه نیاز به آموزش دارد؛ یكی از كسانی كه معتقد به تغییر فرهنگ سیاسی كنونی مردم ایران است و اصل آموزش را باور دارد؛ دكتر محمود سریع‌القلم استاد دانشگاه شهیدبهشتی و نویسنده كتاب «فرهنگ سیاسی مردم ایران» است. این استاد دانشگاه پژوهشگر حوزه توسعه، علوم سیاسی و تاریخ معاصر ایران است. «عقلانیت و آینده توسعه‌یافتگی ایران» و «اقتدار ایرانی در عصر قاجار» از دیگر كتاب‌های دكتر سریع‌القلم در حوزه توسعه و تاریخ ایران است. دكتر محمود سریع‌القلم دارای فوق‌دکتری روابط بین‌الملل از  دانشگاه اوهایو دکتری روابط بین‌الملل و دانشگاه کالیفرنیای جنوبی است. مشروح گفت‌وگوی آرمان با این استاد برجسته دانشگاه شهید بهشتی در ذیل آمده است:

ادامه نوشته

تصاویر/ مقایسه غذای دانشجویان

گرایش سیاسی مدیران دولتی در 17 استان +نمودار

ارزیابی انتصابات در 17 استان کشور نشان می دهد که گرایشات سیاسی در 176 پست مدیر کلی به این شرح بوده است: 51 اصولگرا ،73 اصلاح طلب، 20 عضو اعتدال و توسعه و 32 چهره مستقل.

منبع: مشرق

ديپلماسي شهري؛حلقه گمشده ديپلماسي

ديپلماسي شهري يكي از موضوعات جديد در دنياي ديپلماسي و جزو ابزارهاي كارآمد و قدرتمند ديپلماسي سنتي محسوب مي‌شود. ديپلماسي شهري هنگامي مورد توجه كشورها قرار گرفت كه تلاش ديپلماسي سنتي در راستاي تحقق اهداف سياست خارجي و تامين منافع ملي به نتيجه دلخواه نرسيد و از اين رو كشورها از طريق ديپلماسي شهري و غيردولتي به‌دنبال تعاملات فزاينده و چند وجهي برآمدند.

 از آنجا كه ديپلماسي شهري معادله تفوق سياست بر اقتصاد را ناديده گرفته است،‌با استقبال زيادي از سوي كشورها مواجه شده و عموم ملت‌ها خواستار توسعه اين نوع ديپلماسي هستند. در كشور ما نيز طي سال‌هاي گذشته نياز توسعه ديپلماسي شهري بيش از گذشته مورد توجه قرار گرفت و در اين راستا كلانشهري مانند تهران پيشروتر از سايرين ظاهر شده است.

ادامه نوشته